Hınca hınç dolu meydan… Hani iğne atsan yere düşmez. Meydanın en başında bir sahne. Bir sürü ışık. Bir adam ve türküleri. Meyda...
Hani iğne atsan yere düşmez.
Meydanın en başında bir sahne. Bir sürü ışık. Bir adam ve
türküleri.
Meydandaki kalabalıkta coşku dizginsiz. Arada sloganlar. “Her
yer Taksim…”
Kalabalığın en arkasındaki hareketliliğe bir yenisi daha mı
ekleniyor…
Otuz, kırk kişi yerleşiyor meydanın arka ucuna. Görenler
daha bir coşuyor sanki.
“Hasan Abi” diye bağırışlar var, sonra bir alkış tufanı…
Uzun saçlı, orta boylu, sakalı bıyığına karışmış bir adamın
elleri selam oluyor herkese.
Sonra gruptan yine aynı slogan… “Her yer Taksim…”
Meydandan karşılık buluyor… “Her yer direniş…”
Uzun saçlı, orta boylu, sakalı bıyığına karışmış adamın hemen
arkasında bir kadın duruyor.
Sessizce bakıyor adama. Her hareketini, her konuşmasını
dikkatlice izliyor.
Adamın onu gördüğü yok. Orada, yanı başında olduğundan…
Kadının farkında bile değil.
Ortalık tam duruluyor derken, başka bir slogan daha patlıyor
meydanın arka ucundan.
Adam slogana hazırlanırken tam, yanındaki kadını görüyor.
Başını çevirecekken, bir daha bakıyor kadına. Kadından bir
gülümseme…
Evet bu O!
Adamdaki şaşkınlığın tarifi mümkün değil. Anlatacak
kelimeler icat edilmemiş henüz.
“Semra” diyebiliyor sadece…
“Merhaba” diyor kadın.
Adam gülmeye başlıyor… “Hani kırk yıl düşünsem, böyle,
burada, seni…”
“Yakarım geceleri diyen sen değil miydin, geldim işte”
“O şarkı…evet… ama epey geçmedi mi üstünden”
“Geçti ama eminim hala dinliyorsundur”
“Hem de nasıl”
“Peki senin için önemli olan geçen zaman mı…”
Sözünü tamamlamasına izin vermiyor adam kadının.
Sokulup sarıyor kadını.
Kadın razı, kadın hüzünlü, kadın mutlu…
Meydanda gürültü, meydanda şamata, meydanda slogan, meydanda
alkışlar…
Kadının başındaki türbanı dağılıyor.
Etraftan takılanlar oluyor… Mavranın bini bir para…
Şaşkın, ürkek, içten, samimi cümleler havada uçuşuyor…
“Hasan Abi ne iş”
“Hadi Ulen bakın işinize...”
Türbanını toplamaya çalışıyor kadın… Sonra adama dönüyor
“İş üstündesin yine… Hem de benim iktidarıma…”
Gülüyorlar karşılıklı.
Meydan tekrar patlıyor…
“Her yer Taksim…”
Küçücük “Kasaba” uyumuyor…!
