"Siz devlete inanan bütün reziller / cehennemde karşıma çıktığınızda / öyle bir yumruk patlatacağım ki tam burnunuza..."


AH O GEMİDE BEN DE OLSAYDIM 

alper’den 700 lira borç aldım bugün

israil devleti gömülsün diye karanlıklara!

çünkü eğer borcu varsa bir mazlumun

başka bir mazluma

bir mazluma

mazlum…

sevgilim

tam buraya uygun bir ayet bulamıyorum.

oysa ne çok ayet vardı 90’larda…

baktığımız her yerde ayrı bir Allah

gördüğümüz her peygamber yeni bir mağara.

insan olmak bizatihi sansasyoneldir.

diline döktüğüm dilleri hatırlasana…

***

alper bana 700 lira borç verdi bugün

israil kaç mermi yapabilir bu parayla?

tarık ali’nin muhammed ikbal için söyledikleri doğru mu?

frengiden öldü diyor lahor pavyonlarında.

işte 90’larda böyle şeyler düşündük biz sevgilim

düşündük şiir yazınca temizlenir ülkemiz.

şimdi ikbal cennette, tarık ali ingiliz

merminin de biliyorsun, bini bir para

ve diyelim ki humeyni’yi de seviyorum jack daniel’ı da

diyelim ki ev kirasından muaftır bütün şehir

diyelim ki zalimler de centilmen olabilirler…

bana duyduğun sevgiyi azımsasana!

lira bana alper borç bugün verdi 700.

hemen iki paket malbora, biraz mızrak, biraz kuz.

bilhassa ecnebi reyonundan seçtim bunları sevgilim

fosforun pişirdiği çocuklarda bulunsun tuzumuz.

ah evet biliyorum demode lakırdılar bunlar

demode irrasyonalizm, antikapitalizm demode.

dünya kocaman bir köy, en iyi sigara malbora

araplar arkadan vururlar, meşru bir ülke israil.

eğer bir gemi dolusu hayvan

haksız yere böğürüyorsa

ölen her zaman suçludur ne yapabilir ki katil?

biliyorsun zalimin dediği olur ortadoğu’da

dur küfretme. zalimler de Allah’a dahil!

***

söylemiş miydim alper’in bana borç verdiğini?

mızrak aldım, çok arabesk, fazla anakronik.

kuz desen; alnım açık, dolaşmam kuytularda.

belki de lirayı kapar kapmaz 700

yüzümü dönmeliydim olduğu gibi batıya.

bir bakmışım karşıdan tarık ali geliyor

hey bayım; şu var ya; şu koca london bridge…

90’larda espriler hep böyleydi sevgilim

çok açık göstermeci, nobran, edepsiz ve kitsch!

90’larda zalimler biraz racon bilirdi.

karıları çocukları köpekleri olurdu.

yalnız kalan bir zalim Allah’ı düşünürdü

dur gevşeme. zulüm, Allah’tan hariç!

ah o gemide ben de olsaydım eğer

mızrağı sallardım aştot’a kadar

belki gider çirkin bir faşiste değer

belki de bir masumun tam kafasına.

ama savaş böyleymiş bazen siviller

ölebilirlermiş devlet uğruna.

90’lar bitti artık onlar var ve hey

siz devlete inanan bütün reziller

cehennemde karşıma çıktığınızda

öyle bir yumruk patlatacağım ki tam burnunuza

hayatınız gazze şeridi gibi geçerken gözünüzden

anlayacaksınız Allah ne demek

ahlak ne demek

ve rüya…

bu sözlerimi cennet ehline aynen ilet sevgilim:

devletin bekasının da Allah belasını versin

malboranın da!

(ONUR ÜNLÜ - YÖNETMEN, SENARİST)

Blogger tarafından desteklenmektedir.