Sensizlik dünyaya pek yaramadı abi. Barış sürecinde bir arpa boyu yol gidilemedi, mahpuslar özgürlüğüne kavuşamadı, hayat ucuzlamadı, fakir ...
Sensizlik dünyaya pek yaramadı abi. Barış sürecinde bir arpa boyu yol gidilemedi, mahpuslar özgürlüğüne kavuşamadı, hayat ucuzlamadı, fakir fukaranın sırtındaki yük kalkmadı. Gerçi güzel şeyler de olmadı değil. Ceren bir kısmını dün mezarının başında söyledi: Amedspor Süper Lig’e çıktı, madenciler grevi kazandı...
Sırrı Abi dün itibarıyla sen gideli 365 gün 6 saat oldu. Altı saatin aramızda lafı olmaz ama 365 günü sensiz geçirmek dünyaya yaramadı be abi. Senin de çabanla hızlanan barış sürecinde gittiğinden bu yana “Artık buradan dönülmez” dediğimiz sağlıklı bir adım atılamadı. Bu esnada Amerika ve İsrail İran’a saldırdı. Memlekette haksız hukuksuz yere mahpusluk çekenler özgürlüklerine kavuşamadı. Hayat ucuzlamadı, fakir fukaranın sırtındaki yük bu yıl da kalkmadı.
“Hiç mi iyi bir şey yok” dersen, onların birkaçını cenazede Ceren (Önder Kandemir) söylemiş. Biz kalabalığın dış kısmındaydık, eve gelince okudum. “Koma konser verdi, madenciler grev kazandılar, Amedspor Süper Lig'e yükseldi dün” demiş Ceren, sana seslenerek. Gerçi dün sen de gördün ama yeri gelmişken söyleyeyim: Yine güçlü, güler yüzlü, dimdikti Ceren. Herkesle selamlaştı, hâl hatır sordu, acıları paylaştı.
İyi şeylere bir tane de ben ekleyeyim: Dünya Kupası’na gidiyoruz. Çoluk çocuk, genci yaşlısı yazın ayaktopu izleyip azıcık olsun eğlenir. Hele birkaç da maç kazanılırsa memleket birkaç günlüğüne morallenir belki.
“Her ölüm erken ölümdür” biliriz elbet ama seninki sahiden erken oldu Sırrı Abi. Belli ki dört melekten Mikail bile bozulmuş bu gidişe. Dün ocak ayından bir gün çıkardı heybesinden ve Mayıs başına konduruverdi. Fırtınayı, yağmuru geçtim azıcık daha soğuk olsa handiyse kar yağacaktı baharın yaza kavuşayazdığı bu mevsimde.
Soğuktu ama tabii ki seni sevenler yağmur çamur dinlemeden toplaştılar mezarın başına. Kâğıt işçilerin örneği… Ali’nin (Mendillioğlu) önderliğinde dev gibi bir pankartla geldiler dün mezarlığa.
“Sana olan sevgimiz kağıtçının yokuşlarda akıttığı ter kadar kutsaldır” yazıyordu pankartta. O kadar büyüktü ki, okunması için epey yükseğe asılması gerekiyordu. Biraz uğraştılar ama sonunda başardılar. Uluslararası İşçi Dayanışması Derneği de kalabalık gelmişti. UİD şapkalarıyla kortejle girdiler mezarlık alanına.
Yıl içinde iki kez uğramıştım yanına ama mezar taşını görmemiştim. Bir “allı turna” var şimdi başucunda. Ceren geçen sene uğurlarken “Artık dinlen turna kuşum” diye seslenmişti sana. Şimdi iki turna kuşu, birlikte dinlenmektesiniz.
Geçen yıl nisan ayını hastanenin kafeteryasında geçirenler olarak tam takım oradaydık dün. Bilesin. Kardeşin Ali Abi’yi, Ceren’i, diğer hısım akrabayı zaten saymıyorum. Onlar dışında bizim hastane nöbeti ekibinden Ahmet Abi ve Serpil Abla (Gökbulut), Arın Gül (Yeniaras), Baran (Seyhan), Gülten Abla (Kaya), Ayşegül (Doğan), Zelal (Buldan)… Kalabalıkta göremediklerim de vardır, affetsinler.
Pervin Hanım (Buldan) oradaydı. Evladın, kardeşin acısı ayrı ama onlardan sonra en çok Pervin Hanım üzüldü gidişine. Geçen yıl taziye zamanı geliyor gözümün önüne. Pervin Hanım yine oradaydı ama orada gibi değildi sanki. Hani canın o kadar acır ki, bir noktadan sonra ruhu çekilmiş gibi olur ya insanın… Öyle.
Ayrıca partiden Tuncer Bakırhan, Gültan Kışanak, Meral Danış Beştaş, Sebahat Tuncel, Cengiz Çandar’ı gördüm.
Bir de anacığın vardı tabii. Başucuna oturmuştu. En çok onun feryatları deldi içimizi. “Bekle” diyordu, “Bekle. Yakında ben de geleceğim yanına.”
Bitirmeden sana bir bilgi daha vereyim istedim Sırrı Abi. Geçen sene cenaze öyle kalabalıktı ki, farkına varmak mümkün değildi. Ben sonradan tek gidince fark ettim. Zincirlikuyu’da ne kadar değişik komşuların var abi senin? Genco Erkal, Rıfat Ilgaz, Ruhi Su, Ercan Arıklı, azıcık ileride Koç Ailesi’nin kabri…
Sağlığında mezar yerini bilsen kim bilir ne mavrasını yapardın. Hatta oralarda yapıyorsundur da belki. Kim bilir.
Seneye görüşürüz abi. Umalım ki daha iyi bir dünyada. (ERAY ÖZER - T24)
